Nowhere Boy (2009)

.

Annesinin hafifmeşrep tavırlarının yol açtığı nedenlerden dolayı Mimi teyzesiyle tarafından büyütülen Lennon, karı kız peşinde koşturduğu gençlik döneminde Elvis Presley’den hayli etkilenir. Onun gibi olmak ister, saçlarının onun gibi tarar ve yine onun gibi şarkı söylemeye çalışır. Annesiyle tekrar görüşmeye başlamasının bünyesinde yarattığı sorunlar nedeniyle yaralı ceylan gibi ortalıkta dolanan Lennon, kaçışı müzikte bulur ve okuldaki birkaç arkadaşıyla The Quarrymen’i kurar. Sonra Paul McCartney diye bir çocukla tanışır. Sonra McCartney onu George Harrison diye bir arkadaşıyla tanıştırır. Böylece grup elemanları değişir ve grup gelişir.

Aslen fotoğraf sanatçısı olan Sam Taylor Wood’un başarılı bir şekilde yönettiği filmin senaryosunu Control’den tanıdığımız Matt Greenhalgh yazmış. Senaryo, Lennon’ın üvey kardeşi Julia Baird’in biyografik kitabına dayanıyor. Fotoğrafçılığının ve kavramsal sanatla ilgileniyor oluşunun da etkisiyle çok çok güzel kadrajlar hazırlamış Sam Taylor Wood. Bir hayatın son bulmasını güneşin batışıyla anlattığı sahne çok güzeldi.

.

Lennon’ın burnu havada, kibirli ve atarlı giderli tavırları canımı sıktı. Kendisinden kat be kat daha iyi gitar çalan McCartney’ye gider vermesi ve sahnedeyken durduk yere sataşması hoş değildi. Harrison’a da ta en başından tepeden bakması can sıkıcıydı. Isınamadım Lennon’a, görmezlikten gelesim geldi. Halbuki McCartney yaşça küçük olmasına rağmen daha oturaklı bir karakter sergiliyordu. Yer yer yönlendiriyordu Lennon’ı. Lennon “Benim grubum ulan bu!” havalarındayken McCartney’nin “biz”ci yaklaşımı bütüne olan saygısını gösteriyordu.


Resmi Web Sitesi
IMDB Sayfası
Fragman

Akın

Wes Anderson, Gus Van Sant sevdiği yönetmenlerden birkaçı...

0 Replies to “Nowhere Boy (2009)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.