Kategoriler
Film Yorumları

A Christmas Carol/Yeni Yıl Şarkısı (2009)

.

Charles Dickens’ın dünya klasiklerine armağan ettiği Bir Noel Şarkısı isimli uzun öyküsü daha önce de pek çok kez sinemaya uyarlanmıştı. Fakat bu kez Robert Zemeckis’in performans yakalama teknolojisine olan ilgisiyle birleşerek, gerçek oyuncuların farklı suretlerde canlandırdığı karakterlerle uyarlandı.

.

Robert Zemeckis ilk olarak The Polar Express ve ardından onu takip eden Beowulf ile performans yakalama tekniğine olan ilgisini ve bu konudaki yeteneğini izleyiciye duyurmuştu.Hem The Polar Express hem de Beowulf aynen A Christmas Carol gibi üçboyutlu olarak gösterime girip beğeni toplamıştı.Fakat A Christmas Carol hikayesi itibari ile günümüz animasyon yapımlarından biraz farklı olsa da bu hikayeyi uygulamak için seçilen teknikle pek örtüşmemiş sanki. Özellikle Ebenezer Scrooge’u canlandıran Jim Carrey’nin mimiklerini beyazperdede doyasıya görmeye alışmış izleyiciler A Christmas Carol’da bu mimikleri biraz daha dozu azaltılmış ve sahte olarak izleyecekler. Buna karşın olayların geçtiği dünya gayet başarılı ve gerçekçi bir şekilde oluşturulabilmiş. 1800’lerin İngiltere’si ve dönemin toplum yapısı başarılı bir şekilde aktarılmış.

.

Zamanında Charles Dickens’ın bu öyküsünü bir klasik olduğunun bilincinde olmadan, sıkıntıdan okuduğumu hatırlıyorum. O zaman kendi kendime “ne kadar sinematik” diye düşünmüş, hatta Yüzüklerin Efendisi’ndeki gibi bir prodüksiyon ekibiyle sinemaya aktarılsa ortaya nasıl bir yapım çıkacağını canlandırmıştım kafamda. Belki Robert Zemeckis bir kerelik performans yakalama teknolojisini bir kenara bırakıp, CGI ve bol özel efektle desteklenmiş bir film ortaya koysa daha çok hoşuma gidebilirdi.Yine de Charles Dickens’ın hatrına filmi tavsiye ediyorum.


Resmi Web Sitesi
IMDB Sayfası
Fragman

“A Christmas Carol/Yeni Yıl Şarkısı (2009)” için 0 yanıt

edebiyat dersinde charles dickens’a ait bu eserle karşılaştığım geçen yıl vakit kaybetmeden gidip kitabı almıştım. kitabın ismi hep ‘çok ahenkli’ bir şeyleri anımsatır bana. daha önce filme konu alındığının ayırdında değildim. yazıyı ilk gördüğümdeki “aaa” larım, bu sebeple ilerleyen bölümlerde daha da arttı. her ne kadar yakınen tanımasam da sempati duyuyorum -dear- charles dickens’a.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir