Vicky Cristina Barcelona/Barselona Barselona (2008)

Aşk üzerine bir film daha.Binlerce örneğinin aksine Woody Baba’nın kaleminden ve beyninden akan cümlelerle donatılmış.Neredeyse her filminde aşka basmadan geçmeyen babamız bu sefer farklı bir perspektif yakalamışa benziyor.

İki yakın arkadaş olan Vicky ve Cristina beraber Barselona gezisine çıkarlar.Vicky için bu gezi Katalan kültürü ile ilgili ödev için biçilmiş kaftandır.Cristina ise yine yaşamdan beklentisiz bir biçimde karşısına çıkacak güzellikleri anlama ve yaşama derdindedir.Çok iyi anlaştıkları birçok noktaya rağmen ikili aşk-sevgi konularında birbirleriyle alakaları yoktur.Vicky istikrar ve güvene dayalı uzun süreli bir ilişkinin içinde Doug ile nişanlıdır.Cristina ise az sürse de kendini bulutlardaymış gibi hissettiren ve bu durumdan çabuk sıkılan garip bir portre çizmektedir.İki arkadaş Barselona’daki kültür-sanat olaylarıyla haşır neşir bir haldeyken bir galeride Juan Antonio ile karşılaşırlar.Cristina ilk görüşte ondan etkilenir.Juan Antonio da sevgilisi Maria Elena’dan yeni ayrılmış kendine gelmeye çalışmaktadır.Aşk ve tutku dolu garip gelişmeler başlayacaktır.

İlişkide bazen herşey mükemmeldir ama insan yine de bir eksik arar.Kafasında kurduğu eksiğin ne olduğunu bulamadıkça mükemmel zannettiğiniz şeyler de elinizden uçar gider.Bu eksiğin adı aşktır ve iki kişiliktir.Bir adama aşık olan üç kadının farklı kişilikleriyle olaya yaklaşımlarını ve eylemlerini izledik.
Ben Allen’ın yaptığı gibi hayatın anlamını ve aşkı arayan bol diyaloglu filmleri seviyorum.Bu filminde de aşk üzerine bol diyalog var fakat önceki romantik filmlerine göre komedi unsuru biraz eksik kalmış yada bilerek böyle bir tercih yapmış bilmiyorum.Ama Allen’ın o ince ve akıl dolu esprilerini insan her filminde bekliyor.Doğrusu gelen gideni aratır derler ya…Belki de bu yüzden Allen’ın da her yeni filmi o eski filmlerinin tadını bırakmıyor.