The Spirit (2008)

Sin City üçlemesinin ikinci ayağından önce Frank Miller’dan bir adet ara sıcak.Bilindiği gibi ara sıcaklar karın doyurmaz.Aslında ne idüğü belirsiz şeylerdir.Sanki yemek daha pişmedi bununla idare edin demektir.Lafı fazla kıvrandırsam da Spirit de biraz öyle olmuş sanki.

Şehrine ileri arabesk düzeyinde bağlı bir kahraman olan Spirit belalarla yaşamaya alışmıştır.Polisin yapamadığı her işin üstesinde gelmekte,şehirde huzuru ve güveni simgelemektedir.Ancak her süper kahramanda olduğu gibi onun da alt etmekte zorlandığı bir kötü adam vardır.Octopus…Kendini çok zeki zanneden,garip konuşan ve garip tavırlar takınan bu adamın belanın olduğu her yerde imzası vardır.Spirit yılanın başını ezersek yılan da ölür düsturunu kendine amaç belleyerek Octopus’u sürekli fellik fellik aramaktadır.
En son bir nehir kenarında karşılaşan ikili çetin bir mücadele sonucu yenişememiştir.Ancak olay mahallinde ölü bir polis vardır.Polis memurunun avcundan yıllar önce şehri terketmiş sevgilisinin kolyesini bulan Spirit bu işte bir bit yeniği olduğunu sezer.
Eski sevgilisinin Octopus’la ne alakası olduğunu çözmeye çalışan Spirit ipuçları dahilinde yine kürkçü dükkanına gidecektir.

İzlemeyenler bünyelerinde Sin City etkisini tekrar hissetmeyi düşünüyorsa hayal kırıklığına uğrayabilirler.Spirit daha kısır,daha yalın bir çizgide ilerleyen ve hikayeyi belirleyen olması nedeniyle de sürprizlere kapalı izlenimi veriyor.Sonunun baştan belli olduğu filme bir de dayatılan sıkıcı replikler eklenince sonunu getirdiğinize şükredebilirsiniz.Aslına sadık kalınma uğruna böyle birşey yapılmıştır belki onu bilemem ama bu kadar çok silahın patladığı ve bu kadar çok sıcak temasın olduğu film kalp atışlarımı bir kere bile hızlandırmıyorsa o zaman düşünmek gerekir.Umarım Spirit’in de üçlemesi olmaz.

Resmi Web Sitesi
IMDB Sayfası
Fragman