The Road (2009)
Tarih kıyameti gösterdiğinde Amerika neredeyse tamamen bir savaş alanına dönmüştür.Bitki örtüsü dahil tüm ekolojik sistem çöker ve ardı arkası kesilmeyen depremler yaşanmaya başlar.
Açlık cannibalizmi de beraberinde getirir.Dünyanın bu sefaletine rağmen Baba (Viggo Mortensen) oğluyla birlikte hayatta kalma mücadelesi vermektedir.Ancak yeryüzünde varlığına güvenebilecekleri pekte birşey yoktur aslında. Artık kimsesin insanlara, doğaya ve hatta tanrıya bile güvenemediği bir dönemi düşündürerek gözler önüne seriyor. Açlığa, hastalıklara ve insanlara karşı verilen mücadeleyi izlerken,karakterlerin yaşadığı yanlızlık hissine kapılmamak elde değil.
Son zamanlarda “terk eden kadın” rolünde görmeye alıştığımız Charlize Theron biraz şaşırtıcı bir seçim olarak göze çarpıyor;Çünkü film boyunca kendisini pek sık göremiyoruz. Hikayesi açısından biraz The Mist filminin donelerini taşıyan The Road sona yaklaşıldığında çocuğunu korumak için yapılacak “en doğru hareket” noktasında izleyiciyi epeyce yoruyor.İnancı kaybetmemenin ne kadar önemli olduğunu bir kez daha
anlar hale geliyorsunuz.Yaşattığı duygu anaforu açısından izlenilmeye değer bir film.İyi Seyirler.
Toy Story 3′ün İlk Fragmanı Çıktı
Winterstilte/Kış Sessizliği (2008)
İhtiyarlara Yer Yok filmi bir kitap uyarlamasıydı.Bu film de öyle.Ve ikisi de Cormac McCarthy’nin elinden çıkma güzide eserler.
Öncelikle uzun zamandır hiçbir filmde böyle gerildiğimi hatırlamıyorum.Baba-oğulun güneye yolculukları sırasında başlarına aslında çok fazla bir olay gelmese de filmin kasvetli havası sizi germeye yetiyor.
Toplumun kaos ortamında nasıl bencilleştiği ve dağıldığını çok iyi vurguluyor.Bu filmi özellikle tavsiye ediyorum.