The Blind Side (2009)
Amerika’da iri ve zenci bir teenage olduğunuzu düşünün.Aileniz çeşitli sebeplerle dağılmış ve size yeni bir başlangıç sunacak hiç bir seçeneğe sahip değilsiniz.
Üstelik mizacınızda oldukça sakin ve yanlış anlaşılacak derecede sessiz birisiniz. Artık gidecek evinizin bile olmadığı bir anda biraz da Tanrı’nın eliyle iyi bir okula kabul edilseniz bile neredeyse evsiz ve ailesiz kalmışken bu gelişme sizi mutlu edebilir miydi?
The Blind Side fiziki ve sosyolojik durumu açısından yeteri kadar dışlanmaya müsait bir karakter olan Michael’in hikayesini konu alıyor.Michael futbol yeteneği sayesinde beyazlar tarafından tercih edilen muhafazakar bir okula kabul edilir.Fakat o kadar sessiz bir yapıya sahiptir ki neredeyse etrafındaki insanlarla hiç bir iletişim kurmamaktadır.Bu durum öğretmenleri tarafından “zeka seviyesi düşük” bir çocuk olması şeklinde değerlendirilir.Ancak Michael normal bir zekaya sahip üzgün bir çocuktan başka hiçbirşey değildir.Anne (Sandra Bullock) çocuklarıyla aynı okula giden ve etrafta dolanan bu garip çocuğu kısa sürede farkeder.Başlangıçta yardım eli uzatma girişimi olarak başlayan Michael’ı tanıma çabaları sonrasında yerini aileden biri olmaya bırakacaktır.
Film tüm karakterler açısından zor olan sosyolojik bir durumu fazla ajite etmeden hem nalına hem mıhına vurarak anlatıyor .Çünkü Amerika’da gelir düzeyi yüksek muhafazakar bir ailenin zenci ve kısmen nereden geldiği belli olmayan bir çocuğu kendi çocukları gibi kabullenmelerinin toplum açısından ne kadar zor anlaşılır bir durum olduğunu biraz da kahramanlık hikayesine çevirerek anlatıyor.Bu sene En İyi Film dalında Oscar’a aday gösterilen The Blind Side her ne kadar diğer bir aday olan Avatar’ın yanında pek şansı yüksek gibi görünmese de,adaylar içinde Amerika’nın problemlerine zülfiyare dokunan bir film olması açısından önem taşıyor.Bilindiği gibi Sandra Bullock 2006 yılında yine bunun gibi bir konu ile Oscar’ı kucaklayan Crash filminde de rol almıştı.Sürükleyicilik açısından yer yer kopmalar söz konusu. Film boyunca Anne ve ailesinin kırılma ve isyan noktalarını beklemeden edemiyorsunuz.Bu açıdan bir umulmazlık elde edilebilmiş. Fakat Oscar’a aday gösterilecek kadar iyi bir film olmadığını da eklemeden edemeyeceğim.
Toy Story 3′ün İlk Fragmanı Çıktı
Orta düzey bir filmde, ana karakterin hedeflediği amaca giderken, kurgu gereği, önüne bir çok engel çıkartılarak sözde seyirciye heyecan aşılanır fakat çoğu zaman bu sıkıcı olmaktan öteye gitmez. Karşılaştığı problemler öylesine abartılır ve gözümüze sokulur ki seyirciden, karakterin bu problemleri aşmasıyla “vay be” demesi beklenir. Ama bunu yaparken genelde mokunu çıkartırlar.
Bu filmin hikayesi bu tarz kurgulanmamıştı bence. Elbette karakterin karşılaştığı engeller vardı fakat problemler asla karakterin önüne geçmedi. Zaten filmin henüz başındayken izleyiciye, karakterin bu engelleri aşmış olduğunu bilmemizi sağlayacak mesaj verilmişti.
Sadece bir adamın nasıl başarabildiğini izledik. Keyifliydi de.
Belki de keyifli olan, çocuğun aile içine dahil oluşunu izlerken, bizi yapay heyecana sürükleyen o engellerin izine bu ailede rastlanmamış olmasıydı. Doğrusunu söylemek gerekirse… Öncelikle babadan, daha sonra kız ve erkek çocuktan bir tepki beklemedik mi? Ama tam tersi bir durum gerçekleşti.
Not: Amigo kıza talibim.