Bu bayağı konulardan hiç vazgeçmedik ve vazgeçmeyeceğiz.Bu kadar basit konular ve yanlış anlaşılmalar üzerine ağır dramlar kurulmasın.

Erdem,yolda uzun zamandır görmediği arkadaşını görür.Az biraz konuştuktan sonra arkadaşı ayrılır.Arkadaşı ayrılırken bir zarf düşürür.Erdem zarfı alıp eve gider ve arkadaşını arar.Ertesi gün buluştuklarında olay mahallinde polis de vardır.Erdem apar topar tutuklanıp hapishaneye yerleştirilir.Erdem,masumiyetini kanıtlamak epey bir süre bekleyecektir.

Adalet sistemini eleştirirken lafını esirgemeyen film iş gardiyanlara ve polislere gelince aynı samimiyeti göstermiyor.Adalet sisteminin bu kadar kötü gösterildiği filmin Adalet ve Kültür Bakanlığı’nın desteğiyle yapılması da ayrı bir çelişki.Tabi bu işin ucu yargı kurumlarıyla fazlasıyla başı dertte olan mevcut hükümete kadar çıkabilir.
İlk yönetmenlik deneyiminde Hamdi Alkan’ın doğal halleri fazlasıyla gam yükü olan mahkumlara zorla ağlatma ve hüzünlenme sahnesi oynatması yapay ve komikti.Ayrıca anlamsız biten birkaç sahne ve babası gibi kendisi de idiot olan çocuğun kalkan manyaklığı da katlanılır gibi değildi.
Yine de işi basite indirgersek senaryonun özü mahkumların ve fena iş çıkarmamışlar.Ancak bu kadar çok profesyonel oyuncunun konuk olduğu film fazlasıyla populist olmuş ve mahkumlara gereken değer verilmemiş diye düşünüyorum.

Resmi Web Sitesi
IMDB Sayfası