http://www.sinemabed.com/an-american-crimebir-amerikan-sucu-2007 Sun, 18 Jul 2010 09:09:57 +0000 http://wordpress.org/?v=2.9.2 hourly 1 http://www.sinemabed.com/an-american-crimebir-amerikan-sucu-2007#comment-447 tugce Fri, 19 Jun 2009 06:32:26 +0000 http://www.sinemabed.com/?p=245#comment-447 Gerçek olaylardan alınmış filmler çoğu zaman etkiler insanı. başkalarının hayatına dahil olmak, onları gözetlemek farklı bir haz verir. Sonunda tüh yazık olmuş der geçersiniz ya da karakter için mutlu olursunuz ama etkisi en fazla 10 dakika sürer ( o da üzerinde yorum yapacaksanız) DİYE DÜŞÜNÜRDÜM bir zamanlar. Sonra bu filmi izledim. Etkisinden kurtulmaya çalıştım filme objektif bakarak eleştirisini yazabilmek için bir kaç gün geçmesini bekledim. Hayır hala nefretle doluyum ölmüş kadına (Gertrude) beddualar yağdırıyorum. İçimi biraz rahatlatmak için film gereği işlerin abartıldığını söylüyorum kendime ama buna ben bile inanmıyorum. ( Fark ettim ki ben objktif olamayacağım ve bu filmin eleştirisini yazamayacağım) İnsanlar gelişip uygarlaştıkça şiddetin azalacağına inanan kehanetin aksine içimizdeki şiddet arzusunu her geçen gün arttırdığımızı düşününce 1965 yılında geçmiş bu şiddet öyküsünün üzerine nelerin eklenmiş olabileceğini ve şu an bir yerlerde bir kız çocuğunun daha ağır ve daha sapıkça bir şiddete maruz kalıyor olabileceğini düşünüyorum ve kanım donuyor. Bir öğretmen olarak her zaman söylediğim bir şey vardır. Çocuklar bütün sevimliliklerine karşın çok acımasız olabiliyorlar. İşte bunun canlı örneği işte Sylvia'nın yaşanamamış hayatı işte sizin çocuklarınız şimdi karar sizin ya olduğunuz gibi yola devam edersiniz ya da toplumu gereksiz şiddetten arındırabilmek için bir adım atarsınız. kendinizce küçücük bir adım. Ben geleceği yetiştirirken fiziksel ya da psikolojik işgence gören insanları aklımdan çıkarmıyorum. geleceğe ne yapması gerektiğini öğrettiğim gibi ne yapmaması gerektiğini de öğretmeye çalışıyorum. Siz de bir adım atın. Bütün işkence mağduru insanlar için ufacık bir adım. Gerçek olaylardan alınmış filmler çoğu zaman etkiler insanı. başkalarının hayatına dahil olmak, onları gözetlemek farklı bir haz verir. Sonunda tüh yazık olmuş der geçersiniz ya da karakter için mutlu olursunuz ama etkisi en fazla 10 dakika sürer ( o da üzerinde yorum yapacaksanız) DİYE DÜŞÜNÜRDÜM bir zamanlar. Sonra bu filmi izledim. Etkisinden kurtulmaya çalıştım filme objektif bakarak eleştirisini yazabilmek için bir kaç gün geçmesini bekledim. Hayır hala nefretle doluyum ölmüş kadına (Gertrude) beddualar yağdırıyorum. İçimi biraz rahatlatmak için film gereği işlerin abartıldığını söylüyorum kendime ama buna ben bile inanmıyorum. ( Fark ettim ki ben objktif olamayacağım ve bu filmin eleştirisini yazamayacağım) İnsanlar gelişip uygarlaştıkça şiddetin azalacağına inanan kehanetin aksine içimizdeki şiddet arzusunu her geçen gün arttırdığımızı düşününce 1965 yılında geçmiş bu şiddet öyküsünün üzerine nelerin eklenmiş olabileceğini ve şu an bir yerlerde bir kız çocuğunun daha ağır ve daha sapıkça bir şiddete maruz kalıyor olabileceğini düşünüyorum ve kanım donuyor. Bir öğretmen olarak her zaman söylediğim bir şey vardır. Çocuklar bütün sevimliliklerine karşın çok acımasız olabiliyorlar. İşte bunun canlı örneği işte Sylvia’nın yaşanamamış hayatı işte sizin çocuklarınız şimdi karar sizin ya olduğunuz gibi yola devam edersiniz ya da toplumu gereksiz şiddetten arındırabilmek için bir adım atarsınız. kendinizce küçücük bir adım. Ben geleceği yetiştirirken fiziksel ya da psikolojik işgence gören insanları aklımdan çıkarmıyorum. geleceğe ne yapması gerektiğini öğrettiğim gibi ne yapmaması gerektiğini de öğretmeye çalışıyorum. Siz de bir adım atın. Bütün işkence mağduru insanlar için ufacık bir adım.

]]>