Amores Perros/Paramparça Aşklar Köpekler (2000)
“…Ama yaşadığımız hayatın doğası budur, kimsenin kontrol edemediği, farklı hayatların ve olayların kesişim silsilesi.”Giriş cümlesi The Curious Case Of Benjamin Button’dan.İzleyenler için hatırlatayım, 2. saatin sonlarına yaklaşırken Daisy’nin başına gelen hadisenin üzerine söylenmiş söz. Benjamin Button filmini izledikten sonra uzun bir süre önce izlediğim Amores Perros aklıma geldiğinde, bu cümlenin Amores Perros’u anlattığını farkettim.
Burada kendimden bahsederken, en çok sevdiğim türün dram filmleri olduğunu söylemiştim. Favori dram filmlerim listesinde de ilk sırada Requiem For A Dream gelir,arkasından Amores Perros…
Film, farklı karakterlerin hayatlarını konu alarak ilerliyor: Abisinin karısıyla yasak aşk yaşayan ve köpek dövüşlerinden para kazanmaya çalışan Octavio (Gael Garcia Bernal), kendisi için karısını ve iki çocuğunu terkeden sevgilisiyle ve küçük köpeğiyle yaşayan ünlü top model Valeria (Goya Toledo), ekmeğini çöplüklerde arayan, berduş hayatı yaşayan ve gene çöplükten farksız evinde sokak köpekleriyle bir hayat süren, kalbindeki tek kişi yıllar önce terkettiği ve uzaktan takip edip sevdiği kızı olan ihtiyar El Chivo (Emilio Echevarria).
Aşkların ve köpeklerin barındığı bu üç hayatı konu alan Amores Perros, her karaktere farklı bölümler veriyor ve bu karakterlerin hayatlarını vakit ilerledikçe dramatik bir hale büründürerek ve ilerleyen vakitlerde bu farklı çizgilerin kesişim noktasındaki duygu yükünü katlamayı başarıyor.
Sözün kısası, Amores Perros, acımasız bir film. Temposuyla filmden kopmanıza izin vermeyen, romantizmi ve dramıyla izleyiciye duygu yüklü dakikalar yaşatan film, kaçırılmaması gereken bir film olarak listenizde yerini almalı.Eğer bu drama ortak olabileceğinize inanıyorsanız.
Not:Filmin farklı hayatları bölüm bölüm konu alarak ilerlediğini belirtmiştik. Filmin Türkçe adından tam emin olmak için Ekşi Sözlük’te gezinirken bu tarzı Tarantino’ya benzetenler, hatta ondan çalıntı olduğunu iddia edenler olmuş, katılmıyorum. Evet benziyor, ama çalıntı değil. Amores Perros, kendi özgünlüğüyle ayrı bir köşeye konulması gereken bir film.
11 May 2009 mastermind Paylaş
Woody Allen Sunar:Whatever Works
Lola Rennt/Koş Lola Koş (1998)
Bu filmi herhangi bir açıdan Tarantino filmlerine benzetmek ve çalıntı olduğunu iddia etmek harbiden çok saçma. Bir kere Tarantino’nun şiddeti kullanımı sado-mazoşistçedir. Adamın bundan farklı bir haz aldığı belli yani. Ve şiddeti böyle kullanan filmlere olan hayranlığını Hostel gibi saçma sapan filmlere yapımcılık yapmasından da anlıyoruz. Ayrıca filmleri oldukça gevezedir, zaman zaman da B filmlere göndermelerde bulunur. Herhangi bir Tarantino filmiyle herhangi bir Guillermo Arriaga – Alejandro Gonzales Inarritu ortaklığını kıyaslamak anlamsızdır. Allah’tan üye değilim ekşi sözlük’e. Adamlara laf yetiştirmekten bir hal olurdum herhalde.
Bu filmde ise şiddet kullanımının sado-mazo bir yanı yoktur. Gücünü olaylardan alır ve yoğun bir dramaturjisi vardır. Boğucudur, çarpıcıdır, etkileyicidir.
Ayrıca yönetmen Alejandro Gonzales Inarritu ile senarist Guillermo Arriaga birlikte yazıp yönetecekleri on – on bir tane kısa film projesi için bir araya gelmişler fakat sonunda ortaya böyle bir iş çıkmış.
Şimdi şu açıdan benziyor: Tarantino filmlerinde de ekran kararır ve başka bir karakteri anlatmaya başlar, sonra bir başkasını, bir başkasını. Ama benzemesi yönetmenin Tarantino’dan çaldığı ya da ondan esinlendiğini gerektirmez ki… Benim de aklıma gelebilir böyle bir tarz, Tarantino izlemek bunun için şart değil. Amores Perros’un yeri apayrı özellikle.
Tarantino’dan çalıntı olduğunu iddia edenler mi, yok daha neler (:
Bu film hiçbir açıdan Tarantino’nun tarzından çalıntı olması bir yana, benzetilmesi bile büyük bir hata olur. Tarantino’nun tarzı belli, Alejandro Gonzales Inarritu’nun tarzı belli. Ddarko’nun dediklerine katılıyorum ama Hostel’da o kadar kötü bi film değil be abi. (: Acayip gerildiğimi hatırlarım o filmde.